burnout

 

 

 

 

Kort uitreksel van het boek van Dina Glouberman: burnout, hoe het einde van de wereld een nieuw begin kan zijn, hier en daar aangevuld of aangepast naar mijn eigen inzichten.

 

Burnout is een deur - of kan het zijn - naar een leven vol ruimte, liefde en vreugde, waardoor we het gevoel krijgen dat we ons ware ik kunnen worden. Burnout is het is het gevolg van het feit dat we beter in staat zijn om onze ziel te horen, maar er nog niet naar durven luisteren: een burnout eist van ons dat we luisteren. Het heeft te maken met onze onwil om ons over te geven aan ons lichaam, onze geest en ziel en de werkelijkheid zelf op een moment dat we er eigenlijk wél toe in staat zijn!

 

Begin met wachten en luisteren. Luisteren naar onszelf betekent dat we onze echte vorm moeten vinden. Hierin komen we stemmen tegen dat we niet goed zijn, angst, boosheid, hoop en wanhoop, depressie en eenzaamheid. Wat ons tot een burnout heeft gedreven was de angst dat we - als we zouden ophouden met doen, zijn of presteren zoals we deden (al je overlevingspatronen en strategieën) - waardeloos, verdorven, egoïstisch of slecht zouden zijn: bij een burnout kan je deze emoties en overtuigingen niet meer afweren, ze liggen op je bordje op je schoot en kunt ze niet meer uit de weg gaan.

 

Wat voor een beeld je ook hebt van de toekomst, laat het verdwijnen. Geef de hoop op dat het ooit gebeurt. Je weet niet wat je niet weet en de werkelijkheid kan wel eens veel beter zijn dan wat je je nu voorstelt. Wachten is daarom zo essentieel, omdat als we lang genoeg wachten, als we weer terugkeren in onze eigen oorspronkelijke vloeiende vorm, we dan pas vrij zijn en openstaan om een toekomst te vinden die past bij wie we werkelijk zijn en kunnen worden. De toekomst waaraan we ons vastgehouden hebben is het beste wat we ons altijd hebben kunnen voorstellen: tijd om die los te laten. We kunnen nu ons iets beters voorstellen. Het loslaten van al onze plannen voor het verleden is de andere helft van het opgeven van hoop: vergeving van jezelf en anderen voor hoe het was en ging.

We kunnen alleen maar wachten en de hoop opgeven als we vertrouwen hebben, wat betekent dat we geloven en ons overgeven. We laten de structuren los die ons veilig vasthielden, en dat zijn ook de structuren die de wereld om ons heen kent en waardeert. Waarop je ook vertrouwt, het zal niet werken als het afhankelijk is van iets wat je moet doen of presteren. Dit vertrouwen kan langzaam groeien door je geleidelijk aan te ontspannen en open te stellen voor wat er nu in jezelf leeft. Mindfullness meditatie kan hierbij behulpzaam zijn: leren de dingen te laten zijn zoals je zijn door te leren de emoties in je lichaam te voelen en de reakties van je geest hierop. Ook een meditatie waarbij je aan jezelf vraagt wat je aan jezelf waardeert, wat je aan het leven waardeert, wat je aan jezelf vertrouwt en wat je aan het leven vertrouwt kan je hierbij helpen. Deze meditaties raken je hart aan, je ware zelf, je echte identiteit. Wacht, geef de hoop op, heb vertrouwen.

 

Naast het leren wachten, de hoop opgeven, het leren luisteren naar jezelf en leren vertrouwen te hebben, is het nodig om een goede innerlijke omgeving te creeëren om te genezen en een nieuwe weg vooruit te vinden. Hierbij horen

- stoppen met moeten presteren en resultaat te moeten halen

- 'ik zou onvoorwaardelijk van mezelf houden als ik maar anders was' veranderen in 'ik accepteer mezelf onvoorwaardelijk zoals ik ben'

- de discipline hebben om goed voor jezelf te zorgen (rusten, wandelen, goed eten en drinken, etc.)

- grenzen stellen zodat je je eigen veilige ruimte creëert waar je jezelf kunt zijn

- doe wat je wilt en doe niet wat je niet wilt

- laat verantwoordelijkheden daar waar ze horen (vaak bij de ander)

Verder:

- je hoeft je plek op aarde niet te verdienen

- leef oprecht naar jezelf en anderen

- ga met mensen om waar je je goed voelt over jezelf als je bij ze bent

zodat je na verloop van tijd leert met de stroom mee te gaan, eenvoudige vreugde te beleven aan eenvoudige dingen, in gemak te zijn, jezelf te zijn........dat is dan wat de burnout je geleerd heeft!