1ste hulp bij een emotioneel probleem

• Voel de emotie: ga met je aandacht naar je lichaam, speciaal naar die plekken die contact maken met de grond (voeten) of met een voorwerp (billen/rug) en voel hoe de grond of het voorwerp aanvoelt (zacht/hard, warm/koud/, prettig/niet prettig) . Ga dan met je aandacht naar je adem, volg een paar keer de ademhaling in en uit en merk op of deze oppervlakkig of diep is en waar in je lijf je ademt (keel/borst/buik).  
• De emotie benoemen en toelaten: ga in je lijf na welk gevoel of emotie overheerst en waar je dat voelt. Probeer het te benoemen of te omschrijven terwijl je het voelt. Is de grondtoon gesloten/angstig of open/in gemak? Zeg tegen jezelf: 'kan ik dit gevoel de ruimte geven of gewoon toelaten, welkom heten? kan ik dit gevoel aanvaarden/accepteren zoals het nu is, al is het maar even voor dít moment?'. 
• Welke behoefte schuilt er achter dit gevoel? Welke behoefte is gefrustreerd? Communiceer je in je relatie (als je die hebt) voldoende duidelijk wat je nodig hebt, waar je naar verlangt (intimiteit, aandacht, waardering, sex, tijd samen, steun, plezier, maatjes zijn, gemak, humor, ruimte, grenzen, respect)?  Als een ander dit niet kan of wilt geven, kan je nu op dit moment jezelf dat geven wat je van binnen nodig hebt? liefde, zachtheid, erkenning, bestaansrecht, vergeving, respect....whatever? 
• De gedachten benoemen: wat gaat er nu om in je hoofd?  Vind je dat iets m.b.t. jezelf of een ander of een situatie anders, beter, mooier, sterker, leuker, liever, meer bevestigend/accepterend/steunend, zekerder, veiliger of rijker moet zijn? Wat moet de buitenwereld (je partner) eerst aan jou geven of hoe moet deze zijn voordat je open, veilig en blij durft te zijn? Vraag aan jezelf: 'kan ik dit verlangen naar veiligheid, liefde en erkenning, controle, alleen zijn of samenzijn loslaten?
• Welk gevoel probeer  je al zo lang te vermijden? Wat is jouw specifieke aangeleerde (deels) onbewuste patroon hoe je omgaat met jezelf en anderen om oude kwetsbaarheid maar niet te hoeven voelen? Doe eens niet wat je altijd doet (weglopen, verstoppen, boos worden, veroordelen, bang zijn, aanpassen, jezelf wegcijferen, jezelf klein maken, jezelf onbelangrijk vinden, jezelf zielig vinden, lief zijn, je best doen, zuipen, jammeren, ontkennen, vechten, projecteren, vaag zijn)! Wat is het meest verschrikkelijke gevoel wat je dan tegen zou kunnen komen? (Een gevoel wat levensbedreigend was toen je klein was maar nu niet meer omdat je volwassen bent). Laat alle gevoelens, gedachten en beelden toe die er zomaar naar boven kunnen komen, je hoeft er niets mee te doen, ze willen alleen erkend worden om vervolgens te verdwijnen.
• Wat is echt belangrijk voor je? Wat wil je echt graag? Wat maakt je echt blij? Denk en fantaseer hierover, laat alles toe en vraag jezelf af wat het is waarom je je leven niet doelgericht inricht naar jouw belangrijkste waarden. Maak een lange termijn doelstelling en een actielijst om daar te komen. Welke overtuiging houdt je tegen (ik ben het niet waard, ik kan het niet, ik mag het niet) en is deze absoluut waar? Laat hem los als dit niet zo is. Probeer tóch te doen wat je graag wilt, wat voor jou van belang is, waar je blij van wordt, waar je energie van krijgt.....ondanks je angst of andere belemmerende  emoties die je kunt ervaren.      
• Realiseer je dat je niet persé alles wat je voelt moet uiten: het meeste wat je ervaart komt immers van aangeleerde overlevingsmechanismen. Laat de ervaring toe en laat het zijn/los.
• Realiseer jij je dat je in wezen vrij bent, autonoom, mooi, heel, verbonden, blij, warm, vredig, gaaf, wijs? Voel dit  maar als een warme kleurrijke zon in jezelf, van top tot teen. Alles wat je in of om je heen (je aura) voelt wat hieraan niet voldoet : spanning, emotie, overtuigingen, energie van anderen (donker), blokkades van welk niveau dan ook.....visualiseer dat dit uit je stroomt als een donkere energie, ver weg, en probeer opnieuw die zon van licht en vrijheid in jezelf te voelen. Vul die lege plekken waar je hebt losgelaten met die zonne-energie.
• Vergeef jezelf dat je het doet en gedaan hebt zoals je het doet en deed: wees lief voor jezelf. Als je beter wist had je het wel anders gedaan dus het zou zomaar kunnen dat je het op je best gedaan hebt! Realiseer je dat hoe 'krom' je je leven ook geleefd hebt, het is wel jouw manier geweest om gelukkig te zijn. 
• Je hoeft niet te rechtvaardigen hoe iets voelt voor jou, niet naar jezelf, niet naar een ander. Als je je gevoel naar een ander communiceert, houd de ander dan niet verantwoordelijk want jij bepaalt (bewust of onbewust) immers hoe je omgaat met de dingen: je emotie volgt je denken.     
• Herhaal het bovenstaande net zolang als je het nodig vindt. 

Je mag er zijn:

De essentie is dat je kunt leren ontspannen, open en in gemak zijn met je eigen ervaring, wat deze ook is, of het nu oude angstvallige krampachtigheid is of een patroon dat op kan duiken met alle oude zwart-wit verhalen die er onder zitten, of echte  verlangens die ín je leven. In het open zijn schep je zo vanzelf ruimte voor gevoelens van zekerheid, rust, blijheid, verbondenheid, kracht en innerlijk weten die er zomaar kunnen zijn, of het wordt helder wat de dingen betekenen, hoe ze in elkaar zitten en wat nodig is.  Je bent de emoties en verhalen in je hoofd niet, je hebt ze, je bént wat anders.....dus durf je te openen voor wat er is, ga niets uit de weg, verbind je er mee en laat je leven zich ontvouwen als vanzelf, zonder moeite. Alle moeite die je ervaart is verzet tegen wat is en dit verzet wordt gevoed door je allerdiepste angstige overtuigingen die uiteindelijk NIET waar blijken te zijn, wat je ontdekt als je het lef hebt om deze in je ervaring toe te laten. Alle verhalen blijken uiteindelijk alleen maar verhalen te zijn! Alle moeilijke emoties verwijzen naar onderliggende (gefrusteerde) behoeftes en naar belemmerende overtuigingen die je los kunt laten zodat er ruimte komt voor je eigen gevoel, die eigen behoeftes en verlangens die vervuld willen worden, creativiteit, levenslust en daadkracht. 

Het begint dus allemaal als je je eigen ervaring (of het nu weerstand is. of verlangen.......) niet meer afwijst maar er, onvoorwaardelijk, in liefdevolle vriendelijkheid (zoals je je eigen baby zou bejegenen als deze voor je ligt en iets nodig heeft) , op milde wijze, 'ja' tegen zegt en loslaat (= het er laten zijn zoals het zich voordoet)!       

Stel............. alles is oké......écht oké zoals het is.....jij, anderen, je eigen situatie, de wereld.......er hoeft niets verbeterd te worden, niets of niemand hoeft anders te zijn, alles in of buiten jezelf voldoet: het leven is een liefdevol maatwerk met als doel je te helpen groeien naar een besef van vrijheid en innerlijk geluk. Als je hieraan overgeeft en hierin ontspant ontstaat ruimte (en gevoelde vrede) om in te zien en te voelen wat dingen betekenen, hoe ze in elkaar zitten.............wat zou je dan willen doen of laten (in dit diep doorvoelde besef dat je veilig bent, geborgen)? Begrijp je? Als je echt durft te vertrouwen dat het leven (god, de kosmos) zich niet vergist, dat oordeel overbodig is, dan ligt daár de vrijheid om te ontspannen, om jezelf te zijn en je leven op eigen wijze vorm te geven van moment tot moment. Je hoeft jezelf niet veilig te stellen, te verdedigen (de mindere kanten van het ego). Hoe kom je tot dit vertrouwen? Durf dicht bij je eigen ervaring te blijven, mild, je te openen a.h.w. hiervoor, en zie dat het juist deze angstvallige gedachten, oordelen en eisen zijn (met al haar dramatiek en emoties) die (elk moment actief) een laag leggen op de werkelijkheid zoals die is (vrede, kracht, geluk, weten) en dat je die minder serieus kan leren nemen, stapje voor stapje kan loslaten, op je eigen wijze, op jouw manier, op jouw tijd (luister maar naar je gevoel)! Kan je hier wat mee?

home